Boşanma ve çocuğa yansıması!

Anne ve baba bazen ilgi alanları birbirinden çok farklılaştığı için  ayrılabilirler. 
Boşanma ve çocuğa yansıması!
''Fransa'da, %25'ten fazla çocuk boşanmış ya da ayrılmış ailelere sahip.  Bir çocuk için ailelerin ayrılması sıradan bir durum değildir. Anne ve babasıyla aynı anda  birlikte olamayan çocuk, enazından görülen ilgi bakımından daha az ebeveyn yatırımı alır. 

Elbette bu düşüşü ölçmek zordur.  Ancak önceki senelerde ebeveynleri ayrılmış ya da birlikte olan genç yetişkinleri karşılaştırarak,  ebeveyn yatırımı düşüşünün dolaylı sonucunu gözlemleyebilir. 

Bağımsız birçok araştırma, artık babasıyla birlikte yaşamayan erkek çocuğun ergenlikte cinsel hayatına daha erken başladığını ve belirlenen yaşta cinsel partner sayısının daha yüksek olduğunu gösterdi. 

Aynı etkiler kızlarda da görülür, ayrıca ilk adet görme yaşı yükselir, bu farklı etkiler çocuğun yaşına ve ebeveynlerin ayrılma tarihine göre belli ölçüde ortaya çıkar. 

Hormonsal belirleyiciler -örneğin adet yaşı- kadar davranışlarıda -örneğin partner sayısı- etkileyen cinsel karakter değişimleri arasında bağları hala tam olarak anlayamadık. Buradan, çocukları karşısında bir babanın rolü ve önemi hakkında hala öğrenilecek çok şey olduğu ortaya çıkıyor.

Kimi zaman çocuğun, sadece annesiyle yaşıyorsa, üvey babası olabilir. Bu yeni kişi şüphesiz anneyle ayrıcalıklı bir bağ kurmuştur. Anneyle çocuk da güçlü bağlara sahiptir. 

Anne ve üvey baba arasında ilişki, çocukla anne arasındaki ilişkiye zarar verebilecek kadar önem kazanabilir. Hatta üvey kardeşlerin aileye katılması da ayrı bir sorun neden olabilir.

Genetik olarak kendi çocuklarına daha yakın olan üvey baba, babalık yatırımını tercihen onlara yöneltmek için doğal bir eğilime sahip olacaktır. Aynı şekilde genetik olarak tüm çocuklara yakın anne bu taraflılığa sahip olmayabilir.; ancak, yeni babanın muhtemel etkisi altında onun yatırımı da ayrımcı olabilir… Bu durumda ne olur?

Burada istisnai bir durumu ele alalım. Batı toplumlarında 0-2 yaş aralığındaki çocuklarda, üvey anne babanın varlığının çocuk öldürme suçunu 150 kat artırdığını ortaya koyuyor....

Farklı ölçüler ve değerlendirmeler, ortalama olarak, üvey çocuklara öz çocuklara oranla daha az bir ebeveyn yatırımı yapıldığını fark etmeyi sağladı. 

Örneğin, üvey olan ailelerde, eğitim alanında üvey anne ya da babanın varlığı, yüksek öğrenim görme ihtimalini anne ya da babanın varlığı, yüksek öğrenim görme ihtimalini ve daha genel olarak öğrenim yılını sayısını azaltır...Üvey babanın varlığı, muhtemelen sağlanan anne yatırmının sağması yüzünden, notta ortalama olarak 0,7 puan bir azalmayla ilişkilendirilir.'' (Michel Raymond)

 

HABER YORUMLARI